“Kendilerine ayetlerimiz açıkça okunup anlatılınca bize kavuşacaklarına inanmayanlar, ‘Bundan başka bir Kur’an getir veya bunu değiştir!’ dediler. Onlara şöyle de: ‘Onu kendiliğimden değiştirmeye hak ve yetkim yoktur, ben ancak bana vahyedilene uyuyorum. Eğer Rabbime itaatsizlik edersem şüphesiz dehşetli bir günün azabından korkarım.’” (Yunus 15) Allah’ın Rasulü SallAllahu Aleyhi ve Sellem, Rabbinden kendisine indirilen tertemiz vahyi insanlara açık ve meydan okuyucu bir şekilde tebliğ ediyordu. Kur'an; putperestliği, ataların körü körüne taklit edilmesini, insanların Allah'ın yanında başka varlıklara kulluk etmesini, servetin belirli ellerde toplanmasını, yetimlerin ve yoksulların ezilmesini, ölçü ve tartıda yapılan hileleri, toplumsal adaletsizlikleri, kibri ve sınıfsal üstünlük anlayışını eleştiriyordu. Bu durum, Mekke aristokrasisi için şimdiye kadar alışık olmadıkları derecede sarsıcı bir meydan okumaydı. Mesele sadece birkaç putun eleştirilmesinden ibaret değildi. Fakat bu meydan okuma karşısında, özellikle yönetimi elinde bulunduran ve seküler bir zihniyete sahip olan Mekkeli aristokratlar büyük bir rahatsızlık duydular. Bu rahatsızlığın sebebi, Kur’an’ı beğenmemeleri ya da onun edebî yönünü yetersiz bulmaları değildi. Bilakis onları asıl rahatsız eden şey, Kur’an’ın dinî inançlarını, toplumsal statülerini ve Mekke’deki güç düzenini sorgulamasıydı. Çünkü onların kurduğu düzende; kimlerin saygın kabul edileceği, kimlerin söz sahibi olacağı, hangi geleneklerin sürdürüleceği, toplumsal ve devletlerarası ilişkilerin nasıl şekilleneceği, servet ve nüfuzu elinde tutan bu aristokratlar tarafından belirleniyordu. Bu durum, günümüzde sömürgeci ABD ve Avrupa güçlerinin devletlerarası ilişkileri belirlemesi ve İslam beldelerinin başındaki yöneticilerin tayininde etkili olmasıyla benzerlik arz etmektedir. Mekkeli müşriklerin Hz. Peygamber'e, “Bundan başka bir Kur'an getir veya bunu değiştir.” demeleri, aslında bir tür uzlaşma teklifi olarak değerlendirilmelidir. Zira bu sözün arka planında, “Bize tamamen karşı çıkma; bu Kur'an'ı bizim kabul edebileceğimiz, ekonomik ve toplumsal düzenimizle uyumlu bir hâle getir” düşüncesi yatıyordu. Bir başka ifadeyle onlar, dinlerini ve kurdukları düzeni bütünüyle ortadan kaldırmayacak bir orta yol bulunmasını istiyorlardı. Çünkü Kur'an'ın ortaya koyduğu hükümler, onların kabul edebileceği sınırları aşıyor ve mevcut toplumsal otoriteyi sorguluyordu. Dolayısıyla müşriklerin talebi, özünde “Mesajını bizim düzenimizi sarsmayacak ve yıkmayacak şekilde değiştir, uzlaşılabilir bir hâle getir.” anlamına geliyordu. Onların bu tutumu, şu anki “orta yolcu” demokratlara ne kadar da benziyor değil mi? Ancak Allah’ın Rasulü SallAllahu Aleyhi ve Sellem, onların bu teklifine şu kesin cevapla karşılık verdi: "De ki: Onu kendiliğimden değiştirmem benim için söz konusu değildir. Ben ancak bana vahyedilene uyarım." Bu cevap, vahyin ortaya koyduğu temel ilkeyi açıkça göstermektedir: Vahiy, insanların siyasî, ekonomik veya toplumsal beklentilerine göre değiştirilemez. Nitekim Kur'an, insanlara sadece bazı dinî ritüeller öğretmiyor; aynı zamanda hayatın ölçülerini belirleyen mevcut anlayışların yanlış olduğunu bildiriyor ve Allah'ın hükmünün esas alınmasını emrediyordu. Bu sebeple müşriklerin itirazı, yalnızca bazı inanç esaslarına değil, Kur'an'ın hayatı yeniden şekillendiren bütüncül çağrısına yönelikti. İşte geçmişte yönetimi elinde bulunduran Mekkeli aristokratların vahiy ve İslam karşısındaki tavrı ile günümüz kapitalist düzen sahiplerinin tavrı ne kadar da birbirine benzemektedir. O dönemde müşriklerin vermek istediği “Kur’an’ı bizim düzenimizle ve sistemimizle uyumlu hâle getir” mesajı, günümüzde kapitalist sistemin liderliğini yapan sömürgeci kâfir ABD'nin ve onun yörüngesinde hareket eden liderlerin vermek istediği mesajla büyük ölçüde benzerlik göstermektedir. Bugün de aynı şekilde; Küresel sistemle uyumlu ve barışık bir İslam! Liberal serbest piyasa ekonomisiyle uyumlu bir İslam! NATO’cu bir İslam! BM ile uyumlu bir İslam! Dünya Ticaret Örgütü, Dünya Sağlık Örgütü ve IMF ile uzlaşmacı bir İslam! Kapitalizm ve onun aparatları olan laiklik, demokrasi ve Cumhuriyet ile sorunu olmayan, bilakis bu sistemleri talep eden bir İslam! Allah’ın indirdikleriyle hükmetmeyenleri kerih görmeyen, bilakis onlara karşı muhabbet besleyen bir İslam! ABD’nin mimarlığını yaptığı Mekke İttifakı’nı göklere çıkaran bir İslam!...
Oku
