dost, yola çıkma niyetiniz arınmak içinse eğer
yolda olmadık, beklenmedik zamanlarda kerem olan Allah kendi varlığını hissettirir!
sırf bir bedeli olan ayrılığın ve yürüyüşünüzün samimiyeti adına
size şeref katacak tanışıklar, yakınlıklar, gösteriler sunar…
nereden mi belli? estağfirullah!
musa’yla hızır’ın kıssası işte
tam bir yolculuk hikayesidir.
bildiniz değil mi?
onun için ramazanda yola düşmeyi seviyorum.
molası az yolu uzun ayrılıklar iyi geliyor insana…
yol için arabaya bakım yaptırmak ve
hız sabit arızası nedeniyle sanayide uzun zamandan beri gitmediğim başka bir ustaya uğradım
kalfa “patron bir yerlere gitti, yok abi” dedi
ben de telden ustayı aradım,
“benim oğlan muhammed dükkanda hocam” dedi.
“o ilgilenir ben de 15 dakikadan geliyorum” diye söylendi.
çocukluk halini biliyorum. beni tanıdı
jilet gibi usta olmuş, hemen ilgilendi. arabaya baktı “abi elektrik arıza veriyor
atla, elektrikçi mehmet ustaya gidelim” dedi. biliyordum orayı ama bırakmadı işte birlikte gittik.
elektrikçi mehmet ustanın dükkanı tamir edilen arabayla doluydu.
selam verdim, arızayı söyledim “ben bakmıyorum hocam” dedi
“o arıza ince iş, benim oğlan abdullah bakar” diye de ekledi.
bulduk dükkanda oğul abdullah ustayı
mübarek günün yorgunluğu üzerine sinmiş bir hali vardı, yavaş hareketlerle
arızayı anlamak için arabaya bindi bilgisayarı istemek için de “ali bak bi” diye bağırdı
ilginç, duyduğu halde 15 yaşlarda bir genç bu çağrıya çok ilgili olmadı.
o ara ben araya girdim
“valla eski sanayi eğitiminde olacak bu çırak tokadı da küfrü de yemişti”
demiştim ki
benimle gelen genç motor ustası;
“abi o da bunun oğlu ali, Mehmet ustanın torunu yani” diye araya girdi…
ne mi anlatırım
babalar ve oğlanlar derim
dünyaca tüm büyük şirketlere bakın nesiller boyu devam etmesinin en önemli sebeplerinden biri
babadan oğula aktarılan bir enerji vardır…
şirketi ayakta tutan ve değerli kılan iyi yetişmiş işi sürdürecek nesillerin arkadan gelmesidir.
o zaman şöyle desek ne dersiniz;
mısır’dan gazze’ye tünellerden geçerek “islami cihadın” misafiri olmuştum yıllar önce.
büyük bir sahrada bayram namazı kılmak için kaldığımız yerden yürürken meydana
babalar ve oğullarını görürsünüz
boy boy çocukların ellerinden tutmuş, kucağında veya yanı başında
sıra sıra üçer beşer alana gitmek için özgürce akarlar!
sakin ama bir o kadar onurlu bir babalar ve oğullar yürüyüşüne şahit olursunuz.
filistin cihadının on yıllardan bu yana
tanklara karşı sapan taşıyla yürümesinin en önemli sebebi
babalar ve oğullarının birlikte o kutlu yürüyüşünde saklıdır
davanın ve kavganın sürdürülebilir olması için neslinden inanmış adamlar gelmesi gerekir.
özgürlük ve medeniyet inşası ancak nesiller boyu devamlılık olduğu zaman olur.
“ilahi neslimden ümmete önderler çıkar” diye duaya duran atam İbrahim peygamber
adının, şanının, malının, toprağının varisi olsun diye değil
davanın devamlılığı ve Allah zikrinin arzda sürmesi için dert sahibiydi…
onun içindir işte
oğlu İsmail’le Tevhid dininin sembolu kabeyi yükseltirken arzda
yardımcısı olarak yanı başında duruyordu
dost orada mısın!
tüm babalar oğullarını sever.
hayırsız evlat bile olsa sever işte
sevmez mi hiç! candır…
bazı babalar sevmenin yanında oğlanlarıyla gurur duyar
ama
çok az baba baktığı zaman oğluna
üzerine tam ifade edemediği bir duygu sarar yüreğine
saygı gibi… evet saygı…
çocukken, rüyasındaki 11 yıldız ve güneş ve ayın kendine secde ettiği
yakup’un oğlu yusuf’u bildin değil mi?
kör kuyulara atılan sonra mısır’a emir olan işte.
kıssa’nın sonunda diyorum
baba, anne ve 11 kardeşin! önünde saygıyla boyun büktükleri
hz yusuf işte onu derim…
işte onlar bu davanın esas sürdüren yiğitleri olmaya adaydır
babalarından aldığı sancağı daha yükseklere dikecek umut taşırlar
şimdi dost hele bi de
varsa eğer oğlun
kaynayan kazanın bekçisi diye mi bakıp sevinin,
yoksa kavgasını verdiğin davanın sahibi olacak diye mi onur duyarsın.
ökkeş sözü aldı tane tane
dindar babaların saygı duyduğu oğulların varlığı
dünyada insana verilmiş en güzel nimettir.
dedi ve sustu…
anneler ve kızları için
dilim dönse de konuşsak ne güzel olurdu…
sonra belki
paylaşmaya değer gördüğünüz yazılarımın dilediği kısmı dahil dostlarınıza ikrama açıktır.
bir gönle daha temas etmek iyidir. valla!
Mustafa Akmeşe / Her Taraf
