Nihayet insan dünyaya geliyor… Bebekler gibi ağırlanacağı, hiçbir şeyin eksikliğini hissetmeyeceği, insandan önce insanın rahatını düşünen Rabbinin ihtiyacı olan her şeyi yaratıp hazırladığı bir dünyaya, Ya Rabbi, şu neden yok? diyemeyeceği bir dünyaya, her şeyin emrine amade kılındığı, koskoca dağların, okyanusların, rüzgarların, bulutların, toprağın, güneşin ve saymakla bitiremeyeceğimiz güzelliklerin emrine musahhar kılındığı insan. Rabbimiz insanı en güzel kıvamda yarattığını bildirmektedir (Tîn 4) Hem fiziki hem de Ruhi manada insan en güzel kıvamda yaratılmıştır. Kur’an-ı Kerim’de insanın yaratılışı ile ilgili anne karnından önceki elementer süreç, anne karnındaki embriyolojik süreç, anne karnından sonraki biyolojik süreç bazı ayetlerde anlatılmaktadır.
1.İnsanın Fizîkî Yaratılışı
Elementer süreçle ilgili şöyle buyurulmaktadır: “O ki yarattığı her şeyi güzel yaptı, insanı yaratmaya da çamurdan başladı, sonra onun neslini değersiz bir sudan yarattı” (Secde 7-9). “Biz insanı çamurdan süzülmüş bir özden yarattık.” (Mü’minûn 12). “Biz insanı çamurdan şekillendirilmiş bir balçıktan yarattık.” (Hicr 26). Düşünün ki çamur ve su gibi iki basit maddeden insanoğlu gibi kusursuz yaratılışa sahip bir varlığın elementleri bir araya geliyor. Ve bu elementlere Allah’ın da sadece kendisinin yapabileceği bir can vermesi ile yani ruh üflemesiyle insan meydana geliyor. Embriyolojik süreçle ilgili de şöyle buyurulur: “Sonra onu sağlam bir su (meni) halinde sağlam bir karargâha, ana rahmine yerleştirdik. Sonra bu suyu alaka haline getirdik, alakayı da mudğa yaptık. Mudğayı da kemiklere dönüştürdük ve bu kemiklere et giydirdik. Nihayet onu bambaşka bir yaratık olarak ortaya çıkardık. Şanı yüce Allah yaratanların en güzelidir.” (Hac 5). Kokuşmuş pis bir su (meni) ve bu sudan meydana gelen mucizevi bir yaratık (insan). Erkekteki spermle kadındaki yumurtanın birleşip rahim duvarına tutunarak gelişmesi ve artık hayatın başlaması… Kemiklerin, derilerin, etlerin verilmesiyle insan vücudunun teşekkülü. Ve Anne karnı, sıcaktan ve soğuktan korunmuş, açlık ve susuzluğun olmadığı şefkatli bir koruma alanı. Uzuvlar meydana gelecek ve insana dış dünyada ihtiyacı olan her şey verildiği gibi, kendi vücudunda da dengeli bir yaratış gerçekleşecek. Bedenin her uzvu hem kendi içerisinde benzersiz bir mühendisliğe sahiptir hem de diğer uzuvlarla mükemmel bir uyumla çalışır. İşlevsellik ve estetik açıdan da vücudun uzuvları harika bir yaratılışa sahiptir. İnsan solunum sistemi, dolaşım sistemi, sindirim sistemi, sinir sistemiyle kusursuz işleyen bir fabrika gibi tasarlanmıştır.
Allah insana sırasıyla göz, kulak ve kalp vermiştir, tıbba göre bebeklerde önce duyma sonra görme sonra akletme gelişir. Elbette Kur’an’ın hakikatini tıbba doğrulatmak gibi bir garabete düşecek değiliz, fakat yine de Allah’ın (cc.) Anne karnındaki bebeğin uzuvlarını yaratmasındaki bu sıralama bilimi önceleyen insanların dikkat etmesi gereken bir meseledir.
Biyolojik süreçle ilgili de yukarıdaki ayetin devamı olarak şöyle buyurulur: “Dilediğimizi rahimlerde belli bir süreye kadar bekletir, sonra sizi bir bebek olarak dünyaya çıkarırız. Sonra güçlü kuvvetli çağınıza ulaşmanız için sizi besleyip büyütürüz. İçinizden kimi erkenden, hatta çocuk yaşta ölür. Kimi de ömrün en düşkün çağına kadar yaşatılır da daha önce bazı şeyler öğrenmişken artık hiçbir şey bilmez hâle gelir.” (Hac 5). Biyolojik süreçle ilgili, bebek olarak dünyaya gelen insanın çocukluk çağına ulaştığı, sonra gençlik döneminin en güçlü çağında her şeye gücünün yeteceğini zannederken bir anda bu evrenin tamamlanıp ihtiyarlığın gelip çattığı ve yine eli ermez, gözü görmez bir vaziyette güçsüz bir hale düşmesi ve ardından ölüm. (Yasin 68, Nahl 70, Mü’min 67, Rûm 54). İşte kimsenin müdahale edemediği yasa, işte Kâdir-i mutlak olanın, önüne geçilemez olanın çizdiği silinmez yasa. Güç bana aittir diyor güç veriyor, yine güç bana aittir diyor gücü geri alıyor. Güç bana aittir diyor hayat veriyor, yine güç bana aittir diyor hayatı da geri alıyor. Siz kabul etmeseniz de benim dediğim olur diyor.
2- İnsanın Rûhî Eğilimleri
İnsan aceleci olarak yaratılmıştır. (Enbiyâ 37). Bazen beklemeyi bilmez, sabredemez, sonucunu düşünmeden her şeyi ister. (İsrâ 11). Duası kabul edilip istediği verilince kibir ve çalımla Allah’tan (cc.) yan çizer, başına bir kötülük gelince de ümitsizliğe düşer. (İsrâ 83). Çünkü o zalim ve cahildir. (Ahzab 72). Çünkü onun fıtratında kötülüğe de iyiliğe de meyletme özelliği vardır. (Şems 8). Fakat her insan böyle değildir. Nefsinin kötü arzularından arınan kişi kurtulmuştur. (Nâziât 40). Çünkü insan günaha düşme, nefsinin baskısını yenme gibi zorlukların üstesinden gelebilecek bir donanımda yaratılmıştır. (Beled 4).
Hülâsâ, İnsanın yaratılışındaki kusursuz denge ve ölçü hem bedenî hem de ruhî boyutlarıyla Kur’an-ı Kerim’de derin bir Hikmetle ele alınmıştır. Kur’an’da insanın en güzel biçimde (ahsen-i takvim) yaratıldığı vurgulanarak bu dengenin fiziksel, ahlaki ve manevi temellerine dikkat çekilir; nitekim “Biz insanı en güzel biçimde yarattık” (Tîn 4) ayeti, bu ilahi ölçünün ve uyumun en açık ifadesidir. İslam düşüncesinde yaratılıştaki bu denge (mizan), hem evrendeki genel düzenle hem de insanın ruh ve beden unsurları arasında kurması gereken hassas bir uyum olarak değerlendirilir. Fiziksel olarak azaların birbiriyle olan kusursuz uyumu, parmak izinden hücre yapısına kadar her detayda gözetilen ilahi adalet, insanın bu dünyadaki imtihanını en donanımlı şekilde gerçekleştirebilmesi için tasarlanmıştır. Ruhî boyutta ise akıl, irade, nefis ve kalbin bir dengede tutulması, aşırılıklardan (ifrat ve tefrit) kaçınılması esastır; nitekim İslam adalet kavramını (vasat ümmet) bu dengenin hem bireysel hem de toplumsal hayattaki yansıması olarak tanımlar. Sonuç olarak insan, hem kendi iç dünyasındaki bu ilahi ölçüyü korumakla hem de dış dünyaya karşı adaletle yaklaşmakla yükümlü kılınmış, varoluş gayesini bu dengenin bilinciyle idrak etmeye davet edilmiştir.
